Bir şehrin geleceği sadece binalarla, yollarla ya da projelerle değil; o şehirde yaşayan insanların üretim gücüyle belirlenir. Trabzon bu açıdan önemli bir potansiyele sahiptir. Doğu Karadeniz Kalkınma Ajansı verilerine göre şehirde 2024 yılı Aralık sonu itibarıyla SGK’ye kayıtlı işyeri sayısı 21.737, toplam istihdam ise 210.566 kişi düzeyindedir. Aynı kaynakta Trabzon’un işsizlik oranı yüzde 8,7 olarak aktarılmaktadır. Bu veriler, Trabzon’un ekonomik hareketliliğinin güçlü olduğunu; ancak nitelikli istihdam, gençlerin şehirde tutulması ve yüksek gelirli sektörlerin geliştirilmesi konusunda daha fazla adım atılması gerektiğini göstermektedir.

Özellikle genç nüfus açısından mesele sadece iş bulmak değil; gelecek kurabilecekleri bir şehir iklimi oluşturabilmektir. Eğer Trabzon’da teknoloji, üretim, lojistik, turizm, tarım sanayisi ve yaratıcı ekonomi alanlarında yeni fırsatlar oluşturulursa gençler için büyükşehir dışına çıkmadan da güçlü kariyer yolları açılabilir. Bu da üniversite, özel sektör, yerel yönetim, kalkınma ajansları ve iş dünyasının ortak hareket etmesini gerektirir. Çünkü artık çağın rekabeti; sadece altyapı rekabeti değil, insan kaynağı rekabetidir. Bir şehrin en önemli yatırımı, eğitimli ve üretken insanını elinde tutabilmesidir.

Ben Trabzon’un geleceğini değerlendirirken en kritik başlığı insan kaynağı olarak görüyorum. Şehir; gençlerine sadece iş değil, umut da vermek zorundadır. Girişimcilik ekosistemi, üretim alanları, teknoloji odaklı yatırımlar ve bölgesel kalkınma hamleleri bir arada düşünülürse Trabzon yalnızca göç veren bir şehir olmaktan çıkar; yatırım çeken, fikir üreten ve nitelikli insanını koruyan bir merkez hâline gelir. Bu nedenle istihdam konusu, sadece ekonomik bir başlık değil; aynı zamanda sosyal denge, şehir aidiyeti ve gelecek vizyonu meselesidir. Trabzon’un gerçek gücü; sahip olduğu potansiyeli, insanıyla birlikte büyütebilmesinde yatmaktadır.